Başlangıç > içimden > Ben bir masal yazdım…

Ben bir masal yazdım…

Anlatılacak ne çok hikaye var. Tek bir hikayenin doğuşunu anlatan bir sürü başka hikayeler… Her şey ne zaman başladı? Ben nasıl oldu da şimdi karşısında durup ekranın, “kendi” hikayeme bakıyorum?

O sabah yatağımın üzerine zıplamıştı. Kocaman açmış gözlerini, heyecanla, pencereden dışarı bakmamı söylüyordu. Bu bizim gördüğümüz ilk kardı. Kaç yaşındaydım anımsayamıyorum. Zihnimde beliren hep o ilk an… Dışarıda gördüğüm kar. Ve kardeşimin o tarif edilemez sevinci…

Yirmi yıldır kar yağmıyordu diyen annanemi hatırlıyorum sonra. Gece boyunca yağan karda oynayan, kardan adam yapan kuzenlerimi ne çok kıskandığımı… Öyle ya, biz uyurken onlar karın keyfini çıkarmışlardı fazlasıyla. Çocukluğum karın beyazlığı içinde merakla dolanıyor. Orada kalmak istiyorum. Bahçedeki portakal ağacının yanına kadar geliyorum. Ağız dolusu kahkahayla “küpeli kız” diyen sesi yankılanıyor kulaklarımda. Portakalların kokusu karın kokusuna karışıyor, gelip yanağıma konuyor.

O ilk karımın üzerinden yıllar geçti. On’lu yıllar… Büyüdüm ben.  Her kış mutlaka karlar yağan şehirlerde yaşadım. Ne zaman mevsimin ilk karı düşse gökyüzünden, ben  o ilk karı gördüğüm anı hatırladım. O tarifsiz neşemizi.

Büyüdüm ben… Anne oldum.  Sevdim kucakladım bağrıma bastım. Çocuk olurken elini uzattığında bana, tutmaya çalıştım. Okumaya başladık sonra birlikte. Ben sayfalarca okurken o gözlerini kocaman açarak dinledi hep.  Tıpkı yıllar önce karı haber veren çok sevgili dayısı gibi. Öylece seyrettim. Dünyaya onun gözlerinden baktım. Onun pırıltılarını kendi pırıltım yaptım. Ve bir kez daha hatırladım… Çocuk kalbimle sevdiğim, biriktirdiğim anılarımı…

Uzun yıllardır yazıyordum oysa.  Ya da belki de yazmayı deniyordum. İnce ince sızıyordu yaşamıma kelimeler. Kimi zaman alıp başlarını giden… Kimi zaman yanıbaşımda saklı bir halde büyüyen… Aklımda düşünceler uçuştuğunda, ben düşlere soyunduğumda,  bir yerlere karaladığım kelimelerim… Baş aşağı duran kelimelerim. Sırasını bekleyen…

Bilemezdim böyle bir anda taşacağını. Bilemezdim böyle bir anda bunca sene yanımda taşıdığım sandığımdan uçarcasına çıkacaklarını…

Ben bir masal yazdım…

Saçları kıvır kıvır, kulağında küpeleri, cebinde hayalleriyle, en sevgili arkadaşı biricik kardeşi olan bir kız çocuğunu anlattım.

Ben bir masal yazdım…

Bütün muzurlukları, neşesi, o naif halleriyle, hep o kocaman gözleriyle bakan bir erkek çocuğunu anlattım.

Emi’nin Küpeli’si…

Küpeli’nin Emi’si…

Bir gün uyandılar…

Bembeyazdı dünya.

Sonra büyüdüler…

Reklamlar
Kategoriler:içimden
  1. Aralık 31, 2010, 7:31 am

    Esra’cım;
    Senin masalın, bizim de masalımız oldu… Ne iyi yaptın da paylaştın bizimle! Masalın da çok naif, tıpkı senin gibi… Harika bir yeni yıl hediyesi oldu bu masal bize 🙂 Daha nice Emi ve Küpeli macerasını okumak dileğiyle…

  2. Ayca Terzi Filiz
    Ocak 3, 2011, 12:43 pm

    Esracım süper olmuş, ellerine yüreğine sağlık.. bir ufaklık olsa da okusam diye sabırsızlanıyorum :))

    Sevgiler,

  3. Ocak 3, 2011, 8:57 pm

    ASLI’cım, çok çok sağol. Siz böyle söylediğinizde nasıl mutlu oluyorum anlatamam 🙂

    AYÇA’cım, canım teşekkür ederim. Ah gelsin de bir ufaklık ben ona ne masallar yazarım daha 😉

  4. Çiğdem
    Ocak 4, 2011, 7:12 am

    Esra, Bir Kar Masalı’nı bir çok blogda görmüş ve okumuştu ama bu yazını okuduktan sonra masalı tekrar okuduğumda daha farklı bir lezzet aldım. Emeğine sağlık herkesin

  5. Ocak 4, 2011, 9:41 am

    cok guzel olmus ben cok sevdim.. basili olarak da cocuklarimin kutuphanesine koymayi cok arzu ederim dogrusu.
    🙂

  6. Ocak 4, 2011, 11:27 am

    ÇİĞDEM,
    çok teşekkürler 🙂 Masalın hikayesi çok özel benim için. Küpeli ve Emi canlarım benim 🙂 Çok seviyorum onları.

    İPEK AG,
    çok teşekkürler. Masalımızın tüm kitaplıklarda kütüphanelerde yer alması dileğiyle 🙂

  7. Ocak 6, 2011, 12:17 am

    bu şiirsel dili daha çok okuyabilmeyi ümit ediyorum.

  8. Ocak 12, 2011, 3:33 pm

    usengecpanda, çok teşekkürler 🙂 Devamını getirebilmeyi diliyorum ben de.

  9. BaBiCu
    Ocak 30, 2011, 1:47 am

    Gercekten çok hoş ve güzel bir hayalini bir anlamda canlandirmissin, tebrik ederim canım kardesim. Darısı herkesin basına.

  1. Ocak 4, 2011, 6:17 am
  2. Ocak 21, 2011, 12:44 am
  3. Aralık 4, 2011, 1:26 am

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: